apr 5, 2018 - Uncategorized    1 Comment

De notaris

Twee overlijdens in zo’n korte tijd zou je een algauw een expert maken in de administratieve mallemolen die erop volgt.
Banken, notaris, nutsvoorzieningen, verzekeringen, … alles moet worden bekeken.

In het geval van mijn papa dachten we eerst, of laat ik zeggen dacht IK eerst, dat we niet langs de notaris zouden moeten omdat alles naar de langstlevende partner ging. De handleiding van wat er allemaal moest gebeuren en die mijn moeder en middelste zus van de bank gekregen hadden, was in hun bezit. Een kwestie van RTFM zou mijn man zeggen… Read the fucking manual.  Maar ik kreeg er de schuld van dat het geld geblokkeerd bleef. Kortom, er moest naar de notaris gegaan worden. Zoals ik al eerder zei hadden mijn oudste zus en ik er geen problemen mee dat de middelste zus dit onder handen zou nemen.

Toen mijn schoonvader kwam te overlijden werd uiteraard ook een notaris gecontacteerd, door mijn schoonmoeder en haar dochter. De notaris nodigde direct alle drie de kinderen uit. Identiteitskaarten werden ingelezen. Niets werd besproken zonder de andere partijen hier in te kennen. En toen begonnen bij mij alarmbelletjes te rinkelen, mijn oudste zus noch ik waren uitgenodigd geweest bij de notaris… zelfs niet voor het inlezen van onze identiteitskaart. Dus nam ik de telefoon en belde de notaris op, legde de situatie uit, zei wie ik was en 5 minuten later had ik de akte van erfopvolging in mijn mailbox. Hierin werden de details van papa’s testament besproken en ook dat dit kwam te vervallen gezien alles naar de langstlevende partner ging. Uiteraard wou ze niet dat we inzage kregen in het testament en wat er in bepaald stond omdat er dan weer lastige vragen zouden gesteld worden en ze zich zou moeten verantwoorden.

Er zijn twee identieke testamenten, één voor papa en één voor mama waarin staat dat mijn oudste zus benadeeld wordt ten voordelen van haar dochter. Een haatcampagne voor wat vroeger is gebeurd en waar ik later nog dieper inga.
Een paar jaar terug ben ik daarachter gekomen en heb ik mijn moeder verplicht dit ongedaan te maken. Een document is opgesteld bij de notaris, maar niet notarieel bekrachtigd, ze wou daar geen geld aan besteden. Berouwvol zei ze dat ze het document samen zou bewaren bij het testament.
Naief als ik toen was, geloofde ik haar. Iedereen weet dat ze het document gewoon kan scheuren of verbranden en enkel hetgeen gekend is bij de notaris is van tel.
Op dit moment geloof ik zelfs niet dat het document nog bestaat…

Uiteindelijk zijn mijn zus en ik toch nog uitgenodigd geweest bij de notaris om de aangifte van nalatenschap te tekenen. Het was geen noodzaak, gezien alles toch naar moeder ging, maar de notaris had besloten, na mijn telefoontje en daaropvolgende mails, dat het beter was dat ook wij dit inzagen en tekenden.

136 totaal aantal vertoningen, 2 aantal vertoningen vandaag

1 Comment

  • Ik heb even bijgelezen. Ja, ik herken hierbij vooral het gedrage van mijn vader. Maar ook van mijn schoonmoeder. Ik denk dat het een beetje typisch is voor mensen uit die tijd. Want zij zouden het nu eens beter doen si dan hun ouders. Kindertjes goed laten studeren, goed in het gareel houden en alles komt goed! En dan wordt er verwacht dat je al kind of als volwassene op je knie$ên gaat vallen van dankbaarheid. Want ze hebben zich uit de naad gewerkt om jou zo’n goed leven te geven. . Leuk is anders. Iedereen heeft recht om zijn leven te leven zoals ie dat zelf wenst. Vrijheid is een heel groot woord. Ik heb me aps echt bevrijd gevoeld toen mijn vader er niet meer was. Hoe erg dat is om te zeggen. Ik kon eindelijk zijn wie ik was en niet wie hij wou dat ik was.
    Om daar allelmaal mee om te knnen heb ik een paar keer “familieopstellingen ” gevolgd. Dat heeft me wel geholpen om het een plaats te geven. Wat we wel terug opvalt is dat mensen met fibro , allemaal met onverwerkte trouma’s uit het verleden zitten en dat is met uw verhaal ook maar eens bewezen.
    Heel veel sterkte met je bazige moeder. Het kan id zijn dat ze heel erg jaloers is op de relatie die jullie met juliie vader hadden. En dat ze nu een soort van revenge wil nemen. Zij zal het nu ne keer zeggen si! En jullie vader is er niet meer om voor jullie in de bres te springen en je moeder een beetje te temperen. ZE wil duidelijk wraak nemen. En ze verwacht van jullie veel terug, want zij heeft zoveel voor julllie gedaan. Jaja, ik begrijp het volkomen. Heel veel stertke, ik blijf volgen en reageren.

Got anything to say? Go ahead and leave a comment!