mei 7, 2018 - Uncategorized    1 Comment

De scheiding van mijn lievelingszus

Mijn oudste zus en ik zijn altijd twee handen op één buik geweest. We hadden geen woorden nodig om elkaar te verstaan, vroeger niet en nu helemaal niet.
Zij scheelt zeven jaar met mij, maar dat leeftijdsverschil heeft ons nooit iets uitgemaakt. Dus toen zij trouwde moet ik twaalf geweest zijn, want van mijn kleed is toen een ingekorte versie gemaakt geweest voor mijn plechtige communie datzelfde jaar.
Ik was heel veel bij mijn zusje. Toen haar man de nacht had, bleef ik daar slapen en we lagen toen uren te kletsen en te lachen in bed. Wanneer ze vrienden vroegen om te eten, mocht ik er altijd bij zijn. Mijn moeder zei toen dat ik ‘gebruikt’ werd om nadien de afwas te doen, maar ik voelde me nooit gebruikt door mijn zus.

Bij de geboorte van haar dochtertje was ik veertien en zij eenentwintig.
Uiteraard bleven we close, zo’n levende pop erbij was voor mij het einde.
Helaas was de relatie tussen mijn zus en haar man niet wat het zou moeten zijn. Zoals ik al eerder uitlegde is ze met haar tweede lief getrouwd, een man die mijn moeder op handen droeg. Ik denk dat mijn ma er verliefder op was dan zus.

Toen haar dochtertje een jaar of twee was, is mijn zus verliefd geworden op een andere man. Het was coup de foudre met vonken en toeters en bellen, alles erop en eraan. Iets wat mijn zus nog nooit eerder had gevoeld.
Maar toen ze uiteindelijk wou kiezen voor die andere man is het volledig verkeerd gelopen. Mijn moeder koos voor de schoonzoon en gooide haar dochter op straat. Ik zie nog voor me hoe het weinige van bezittingen en haar kleren op de binnenkoer van het appartement werden gezet door mijn ouders, om later opgehaald te worden door zus. Het werd een vechtscheiding om het hoederecht van het kind en met wel dertig of meer verklaringen van Jan en alleman werd haar uiteindelijk het kind afgenomen. Mijn andere zus en ik werden gedwongen een valse verklaring af te leggen.
Ex-schoonzoon en kleindochter werden opgenomen in ons gezin. Mijn zus werd verguisd. Ik was zestien en mijn hele leven stond op z’n kop. Mijn zusje weg en onbereikbaar, want toen waren er nog geen laptops, gsm’s of smartphones, geen Facebook of wat dan ook. En ex-schoonbroer en een peutertje in huis…
Ik zonk in een depressie. Wat voor mij een zorgeloze tijd moest zijn, was ronduit een drama. Maar niet getreurd, een dokter werd bijgehaald, een spuit in mijn bil en dozen groene pilletjes en hop, vooruit met de geit!

Gelukkig hebben mijn zus en ik na verloop van tijd toch manieren gevonden om met elkaar te communiceren. Eerst was dat uiteraard met het nodige wantrouwen van haar kant. Terecht, na mijn gedwongen verklaring bij de vechtscheiding. Maar geleidelijk aan vonden we elkaar terug. Toen ik eenentwintig was, ben ook ik het huis uitgevlucht. En vanaf toen werd het alleen maar gemakkelijker om mijn zus terug te zien.

Pas veel later heb ik vernomen hoe mijn moeder die situatie heeft uitgelegd aan familie en vrienden…
Zus was er vanonder getrokken met een ander, had haar kind zomaar achtergelaten! En op een dag stond haar schoonzoon bij haar op de stoep met de kleine op zijn arm. Wat moest ze dan? Die arme stakker opvang geven natuurlijk! Zo zijn ze jaren bij ons blijven wonen. Tot hij eindelijk een huis gebouwd heeft voor zichzelf en er gaan wonen is… maar dat was pas jaren later, toen ik zelfs al het huis uit was. De man kon geen nieuwe toekomst beginnen zolang hij bij mijn moeder onder één dak woonde, want telkens hij een mogelijke date had, wist mijn moeder er wel iets op aan te merken of dreigde ze ermee niet meer voor de kleindochter te zullen zorgen.

Na het overlijden van mijn vader, zevenendertig jaar na datum, toen mijn moeder opnieuw probeerde om mijn oudste zus te verstoten en ik haar toebeet dat ze nu wel genoeg had gedaan, waagde ze het er nog op om papa de schuld te geven. Hij was er toendertijd ook bij geweest en hij had net zo goed meegedaan aan alles. De arme man is zijn hele leven een marionet geweest in haar handen, net zo goed als wij.

 

286 totaal aantal vertoningen, 2 aantal vertoningen vandaag

1 Comment

  • Man, man, wat een vreselijk verhaal! Wei doet nu zoiets! Wat ik me afvraag is hoe gaat het ondertussen met het kindje , of heb ik ergens een verhaal over het hoofd gezien?

Got anything to say? Go ahead and leave a comment!