feb 6, 2019 - Uncategorized    2 Comments

Gemengde gevoelens

Ik word vaak nog heen en weer geslingerd tussen boosheid en dankbaarheid.
Er is zoveel om dankbaar voor te zijn, maar ik kan de boosheid of het verdriet niet negeren…
Ik ben soms boos op het lot, want ik heb een moeder die niet echt kan liefhebben… Mijn hele leven heb ik hierdoor weinig zelfvertrouwen gehad en liefde was altijd zeer voorwaardelijk. Ik stel dan ook zeer regelmatig mijn eigen moederschap in vraag… kan ik een goede moeder zijn terwijl ik een dergelijke opvoeding kreeg? Kan de cirkel van emotioneel misbruik verbroken worden of zal ik net zo worden als mijn moeder?

Ik heb mijn moeder uit mijn leven gebannen, een van mijn zussen is hierdoor weggebleven. Wat zullen de mensen hierover wel denken? Als je het niet hebt meegemaakt, kan je mijn emotionele onrust niet begrijpen. Je kan het proberen, maar zonder het echt meegemaakt te hebben, kan je het nooit volledig begrijpen. Je zal eens knikken, mij bemoedigend toespreken, maar heimelijk zal je mij veroordelen. Hoe kan iemand haar moeder afwijzen na alles wat ze voor je heeft gedaan? Wie doet zoiets?

Zij deed waarschijnlijk alles wat ze kon, maar was gedoemd om te falen.
Ze heeft vast wel offers gebracht, daar ben ik vrijwel zeker van. Zeker sinds ik ook moeder ben, weet ik dat. Maar veel mensen maken opofferingen en diezelfde mensen hebben daarom geen giftige relatie met hun kinderen.
Die mensen nemen hun liefde niet zo snel terug als ze die gegeven hebben.
Ze dreigen er niet mee hun kinderen aan hun lot over te laten, ze uiten hun woede niet tegen hun kinderen. Die mensen gaan om met belangrijke levensgebeurtenissen zonder daarbij hun kinderen te straffen voor hun geluk.
Zij zijn oprecht gelukkig als hun kinderen gelukkig zijn in plaats van jaloers en boos.

Misschien denk je wel dat ik misschien niet genoeg deed om mijn liefde en dankbaarheid te tonen? Misschien moest ik meer doen? Meer liefde tonen? Misschien kon ik eens met haar praten? Zie, dat gaat niet, dat heb ik meer dan eens geprobeerd! Ik heb boeken gelezen, ben in therapie gegaan, ik heb gesmeekt, gebedeld… Heb mezelf ziek gemaakt om haar mijn liefde te tonen, maar het was nooit genoeg. Ik was altijd verkeerd, ondankbaar en egoïstisch.

Maar naast de boosheid en de onmiskenbare pijn is er de immense dankbaarheid. Ik heb zoveel om dankbaar voor te zijn. Eerst en vooral mijn schat van een geduldige en lieve echtgenoot. Hij is er echt voor me en toont me hoe liefde wèl kan zijn. Niet manipulatief, niet voorwaardelijk, niet dwingend. Misschien vindt hij me niet altijd leuk, maar hij houdt wel van mij en is er altijd voor mij. Wanneer hij hier ooit in tekortschiet, dan toont hij berouw en we leren uit onze fouten. Hij blijft en we vechten samen tot wat ons sterker maakt. Hij steunt mij terwijl ik wanhopig probeer de patronen van mijn opvoeding te veranderen.

En ik ben dankbaar voor mijn kinderen. Ik weet dat ik niet altijd de beste moeder ben, ik worstel soms met mezelf. Maar ik weet wel heel zeker dat ik niet mijn moeder ben. Ik hou onvoorwaardelijk van mijn kinderen en wanneer ik fouten maak, wanneer ik niet de moeder ben die ze verdienen, verontschuldig ik mij. Ik praat met mijn man en mijn vrienden en probeer om beter te doen. Ik toon mijn kinderen de liefde die ik niet heb gekend. Ik ben dankbaar dat ik mijn kinderen kan opvoeden zonder dat ze de pijn moeten voelen die ik meedraag.
Ze zullen sterker zijn dan ik.

Wanneer ik de kwaadheid opnieuw voel, dan is dat omdat ik mij op dat moment niet sterk genoeg voel. Niet sterk genoeg om de pijn achter mij te laten en mijn zegeningen te tellen. Het blijft een opgave om gewoon gelukkig te zijn, het goede in de dingen en de mensen te zien.

Maar ben ik niet sterk? Ik vond de kracht in mij om te breken met mijn moeder, om mijn leven in eigen handen te nemen en te focussen op mijn geluk en het geluk van mijn gezin. Soms verval ik terug in verdriet en boosheid, zoals nu, op een trieste regendag, maar meer en meer zie ik de schoonheid in mijn leven. Ik apprecieer het meer en meer. En daarom ben ik dankbaar.

275 totaal aantal vertoningen, 5 aantal vertoningen vandaag

2 Comments

  • Je kan alleen maar ongelooflijk trots zijn op jezelf.
    Je zorgt ervoor dat de cirkel sluit bij jou en dit getuigd van inzicht en veel liefde .. je bespaart je kinderen en gezin veel leed .
    Sabine , je bent een fantastische madam , vrouw , mama die ongelooflijk moedig Is en doorzettend ❤️

  • ik heb ook gebroken met mijn moeder…ik weet niet of ze overeenkomt met de beschrijving van jouw moeder maar ik voel geen enkele band met haar en vind ze negetief en gemeen.

Got anything to say? Go ahead and leave a comment!