apr 3, 2018 - Uncategorized    No Comments

Laat ik ons even voorstellen

Mama, papa en drie dochters.
Het ideale gezinnetje naar de buitenwereld toe.
Geen vuiltje aan de lucht zolang het kan. En als er dan toch vuiltjes aan de oppervlakte zouden komen, worden die netjes onder het tapijt geveegd. Echter, niet alle vuiltjes geraken even gemakkelijk onder dat tapijt natuurlijk… daar is soms wat kunst- en vliegwerk voor nodig…

Ik heb lang gedacht dat ik in een warm nest ben opgegroeid. Tot op zekere hoogte is dat wel zo natuurlijk. Papa was een schat, een harde werker, niets was teveel voor zijn drie dochters en mama. Mama was er ook altijd wel voor ons, thuis hadden we niks te kort.
Alleen werden we overbeschermd en toch wel enigszins wereldvreemd opgevoed, waren we alle drie uilskuikens toen het erop aankwam om uit te vliegen, een lief te vinden en uiteindelijk te trouwen. Mijn zussen vooral, ik als achterkomertje, kon iets meer, omdat zij uiteindelijk al heel wat baanbrekend werk hadden verricht.

Overbeschermd opgevoed, laat me dat even verklaren :
Bij een jeugdbeweging gaan werd geprobeerd, maar we waren uiteindelijk helemaal niet gewend aan sociaal contact, behalve op school dan, dus dat viel niet mee. Buiten spelen mocht niet, we waren immers geen ‘straatkinderen’. En we woonden volgens ons ma in een gemene straat met gemeen volk en daar speelde je niet mee. Wij waren wel beter dan dat. Dus moesten we binnen spelen, in de living, onder het alziend oog van mama. Onze kamer was om in te slapen. Later ook om te studeren, maar voor de rest bleef je beneden. Geen privacy. Persoonlijke spulletjes verdwenen soms onverklaarbaar en bij navraag wist ons ma van niks. Dagboeken werden opengebroken.
Buitenschoolse activiteiten waren een no-go want de focus moest liggen op studeren en goeie punten halen. Geen muziekschool dus voor mij hoewel ik altijd graag een instrument had willen bespelen en wilde zingen. Later kreeg ik wel een muziekinstallatietje op mijn zolderkamertje, waarmee ik in de kortste keren de boxen doorgeblazen kreeg. Ik zong daar zo’n beetje de pannen van het dak. Maar dat was veel later, toen mijn beide zussen het huis al uit waren. Naar rock Torhout gaan? Ben je gek? Drugs en sex opzoeken? Aangerand worden? Koop maar een LP van The Police, dat zal véél beter zijn!

Mijn zussen zijn vroeg getrouwd, héél vroeg! Veel te vroeg als je het mij vraagt. Mijn oudste zus had al een dochter op haar eenentwintigste? In een huwelijk dat vanaf de start gedoemd was om te mislukken met een partner die zo op handen gedragen werd door mijn moeder, dat mijn zus niet meer zou durven zeggen dat het niet doorging! Ik herinner me nog dat ze de avond voor haar trouwdag op de zoldertrap zat te huilen… en het was niet van geluk… Ook na de huwelijken van mijn zussen, bleef ons moeder de touwtjes in handen houden. De goeie ziel deed de was en de plas, kwam helpen poetsen, zorgde voor de kindjes. Als dat niet mooi is? Da’s toch liefde? Of niet soms?

Mama zat ons altijd heel dicht op de huid. Als kind en jonge adolescent, op zoek naar bevestiging en liefde, denk je dat dit normaal is. Je hebt uiteindelijk ook weinig vergelijkingsmateriaal.

405 totaal aantal vertoningen, 5 aantal vertoningen vandaag

Got anything to say? Go ahead and leave a comment!