jun 18, 2018 - Uncategorized    1 Comment

Valium

Vorig jaar in de zomer, een zestal weken voor zijn overlijden werd papa ziek.
Hij kreeg hoge koorts ’s nachts en was verward door de koorts.
Mijn moeder weet heel goed wat je moet doen met iemand die koorts heeft.
Ze heeft genoeg voor mijn kinderen gezorgd én voor papa om te weten dat je iemand niet moet toedekken met twee extra dekens, ook al rilt die van de koorts. Deppen met natte, koude washandjes en een koortswerend middel toedienen en als dat niet aanslaat de dokter bellen. Maar die nacht gaf ze papa valium in plaats van dafalgan. Met als resultaat dat hij helemaal van zijn land weg was… De koorts bleef hoog, hij was apatisch, plaste waar hij zat…
En toen sloeg ze in paniek en belde mij op. Toen ik thuis aankwam lag er een gloeiend hoopje ellende in de zetel onder twee fleece dekens dat amper zijn ogen kon opendoen, wartaal sprak en mij nauwelijks herkende. Het eerste wat ik deed was de dekens van hem afgooien en hem te lijf gaan met een koud washandje. De huisdokter was ondertussen opgebeld en zij had besloten om papa in spoed te laten opnemen gezien de situatie. Ik ben meegegaan naar spoed, moeder bleef thuis om het huis op te ruimen. Vanaf het ogenblik dat hij een infuus had gekregen met een koortswerend middel, kwam hij weer helemaal tot leven en babbelde zelfs honderduit tegen de verpleger. Hij had een zware infectie op de urinewegen en heeft toen een week in het ziekenhuis gelegen tot alles weer in orde was. Mama heeft me toen opgebiecht dat ze hem valium had gegeven…
ze had zijn toestand verward met een epileptische aanval… Hoe kon ze?
Ik was zo boos.
Mijn vadertje had micro-epilepsie, iets dat vrij goed onder controle werd gehouden door een toch wel zeer hoge dosering medicatie. Hoger dan eigenlijk nodig omdat mijn moeder als de dood was dat hij een aanval zou doen.
Een aanval bij papa kenmerkte zich door verwardheid, slikproblemen en weerstand. Hij stelde zich dan heel erg tegen haar en daar had ze het meeste schrik voor denk ik. Verder had ze valium in huis voor het geval een aanval doorbrak om hem, wanneer nodig, te kalmeren. Een machtig wapen in haar handen want ik kan me voorstellen dat hij haar op geen enkel moment nog moest dwarsbomen of tegenspreken of dat ze hem drogeerde.
Ze had op die manier ten alle tijde de complete controle over hem.
Hij wist het en kon er niets tegen doen.

495 totaal aantal vertoningen, 5 aantal vertoningen vandaag

1 Comment

  • Wat vreselijk. Best dat jij ingegrepen hebt en papa naar het ziekenhuis kon!

Got anything to say? Go ahead and leave a comment!