apr 8, 2018 - Uncategorized    1 Comment

Vervreemding

Papa kwam uit een heel hecht gezin met zes kinderen. Het was een warm nest en de band met zijn thuis en zijn broer en zussen was heel hecht. Mama kwam uit een gezin waar ze enig kind was. Toen ze elkaar leerden kennen en verkering hadden, nam papa haar uiteraard mee naar zijn familie. In het begin was alles goed. Voor haar ging een wereld open denk ik.

Toen ze trouwden, wilde papa uiteraard die band met z’n zussen en zijn ouders zo houden. Op zondag waren ze allemaal samen in het ouderlijke huis. Er werd samen gegeten, bijgekletst. Het was een gezellige bende. Maar beetje bij beetje heeft mama hem vervreemd van zijn familie. Hij mocht niet meer langsgaan. Het was niet nodig om zijn zussen en broer zoveel te zien. Ze maakte ruzie met haar schoonzussen. Volgens haar was zij niet goed genoeg voor hen.
Na verloop van tijd was papa zijn hechte band met hen kwijt. Er was altijd wel iets om kwaad over te zijn of ruzie over te maken…
Deze informatie kreeg ik van een van papa’s zussen. Zij is mijn lievelingstante, waar ik gelukkig via FB terug contact mee heb. Zij begrijpt mij en mijn oudste zus volkomen en weet wat we doormaken. Zelf houdt ze een grote afstand van mijn moeder.

Papa heeft jaren zijn enige broer niet meer gezien en op het laatste van zijn leven wou hij graag weer contact. Hoewel hij er niet zo ver vandaan woonde, heeft hij het nooit aangedurfd om er alleen langs te gaan. Veel kans om ergens alleen naar toe te gaan, kreeg hij trouwens niet, ze gingen altijd samen weg.
Hij wou dat mama hem inschreef voor een TV-programma “Vergeef me” of zo, ik weet de exacte naam niet… Stel je voor, mijn vadertje die om vergeving vraagt aan zijn broer voor dingen waar hij geen schuld aan had, behalve dan dat hij moeder altijd heeft laten bedijen! Ze heeft de boot altijd afgehouden, vond het onnozel. Dus is papa gestorven zonder zijn broer nog eens te zien of te horen.

De avond van zijn overlijden ben ik persoonlijk zijn doodsbrief gaan afgeven.
Ik had hem ook jaren niet meer gezien, hoewel het mijn peter was… Ik was daar volgens mijn moeder niet meer welkom omwille van een of andere familieruzie. Maar ik werd er met open armen ontvangen. Ik heb mijn peter de knuffel van mijn vadertje doorgegeven. Ik vind het vreselijk dat hij het zelf niet meer heeft kunnen doen!

Toen ik mijn moeder vertelde dat ik met open armen was ontvangen, trok ze haar schouders minachtend op en zei, dan moet ze wel veel vermilderd zijn die tang. De vrouw van mijn peter dus. Zo’n slecht vrouwmens als ze vroeger was geweest! Ik zei dat ik nog slechte vrouwmensen kende, op haar doelend.
Tante had gezegd dat mijn moeder ook welkom was en dat zei ik haar. Ze trok opnieuw haar schouders minachtend op.
Toen heb ik haar gezegd dat ze het allemaal maar beter kon vergeten, dat ze beter niet langsging, ik zou wel gaan!
Waarom zou ze nu trouwens ineens langsgaan na al die jaren?
Als ze papa altijd had verhinderd om te gaan?

325 totaal aantal vertoningen, 5 aantal vertoningen vandaag

1 Comment

  • Jammer van al die verloren tijd hé! Altid zonde als mensen niet meer spreken met elkaar.

Got anything to say? Go ahead and leave a comment!